Αλέκα Παπαρήγα: «Κάντε κόλαση τη ζωή κυβέρνησης - τρόικας».

Ως κόμμα παντός καιρού χαρακτήρισε το ΚΚΕ η πρόεδρος του Αλέκα Παπαρήγα στην σημερινή ομιλία της στο 37ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ στο Ίλιον, καλώντας παράλληλα τον κόσμο σε ανυπακοή με άμεση αντίδραση τη στάση πληρωμών. Ως απάντηση στην πρόβλεψη για δύο κολασμένους μήνες, κάλεσε τους πολίτες να «κάνουν την ζωή της κυβέρνησης και της τρόικα κόλαση». 

Από την Ελευθεροτυπία 

 

“Καλοπροαίρετοι αγωνιστές, απλοί άνθρωποι ίσως να αναρωτηθούν αν είναι επίκαιρη η πολιτική πρόταση του Κόμματος, σε μια περίοδο που ένα πολύ μεγάλο μέρος του λαού αδυνατεί να πληρώσει τους λογαριασμούς της ΔΕΗ και του νερού ακόμα, τα χαράτσια που μας στέλνουν για το σπίτι μας για τη δήθεν αλληλεγγύη των ανέργων” είπε η Αλέκα Παπαρήγα μιλώντας στο 37ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ Οδηγητής στο Πάρκο Αντώνης Τρίτσης.

“Και τα δύο μας ενδιαφέρουν εξ ίσου, και η ανακούφιση των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και η πάλη για την εξουσία. Όποιος βάζει τεχνητά τείχη ανάμεσά τους, ουσιαστικά καταδικάζει τον λαό σε μόνιμη αδυναμία παρέμβασης και υποχώρησης” συνέχισε ενώ υποστήριξε ότι “το ΚΚΕ  διεκδικεί διαγραφή του χρέους και όχι αναδιαπραγμάτευση, γιατί η αναδιαπραγμάτευση είναι χρεοκοπία που θα την πληρώσει βαριά ο λαός, ανοίγει το δρόμο σε νέο δανεισμό. Δεν υποστηρίζουμε το ευρωομόλογο που όλα τα κόμματα στηρίζουν γιατί μας οδηγεί σε φαύλο κύκλο”.

 

“Ποια κυβέρνηση, ποια εξουσία μπορεί να διαγράψει το χρέος, χωρίς ποινές και αντίποινα; Ή ποια κυβέρνηση, ποια εξουσία είναι σε θέση να αντιπαλέψει τα αντίποινα κινητοποιώντας τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας και τη λαϊκή δράση;” αναρωτήθηκε τονίζοντας ότι “λαϊκή κυριαρχία και καπιταλιστική ιδιοκτησία είναι ασυμβίβαστα 100% μεταξύ τους”.

Στην ομιλία της προέβλεψε ότι “θα έχουμε φυγόκεντρες τάσεις από την ΕΕ, κάποιες χώρες θα αποβληθούν από την Ευρωζώνη. Θα έχουμε ακόμα μεγαλύτερη αστάθεια στο αστικό πολιτικό σύστημα, οπωσδήποτε και στην Ελλάδα και αλλού. Ενδεχομένως θα υπάρχει περίοδος δυσκολίας σχηματισμού μιας αστικής κυβέρνησης, αλλεπάλληλες εκλογικές μάχες, απότομη πτώση κυβερνήσεων, ανακατατάξεις”.

 

Ενώ αναφερόμενη στα σενάρια συγκυβέρνησης εκτίμησε ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να βελτιώσει την κατάσταση στη χώρα.

“Ας υποθέσουμε ότι πέφτει η κυβέρνηση, πράγμα που και εμείς το θέλουμε, και στη θέση της αναδειχθεί η κυβέρνηση των αυτοαποκαλούμενων «προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων» που φαντασιώνεται ότι θα διαπραγματευθεί τη μείωση του χρέους και θα καταργήσει το Μνημόνιο. Καταργώντας το Μνημόνιο και χωρίς να πειράξει την μονοπωλιακή ιδιοκτησία, το μόνο που θα πετύχει είναι τα μονοπώλια να ανασυνταχθούν και να πάρουν εκδίκηση, ο λαός ανέτοιμος και αποπροσανατολισμένος θα απογοητευθεί. Θα φουντώσει το γνωστό κίνημα της «κατσαρόλας». Ας μας πουν οι εραστές μιας τέτοιας κυβέρνησης, σε ποια χώρα έγινε μια τέτοια πολιτική εναλλαγή και αν αυτή κατάφερε τελικά να επιβιώσει και να μη έλθουν τα πράγματα ξανά προς τα πίσω.”

 

Έχω την εντύπωση ότι η σχιζοφρένεια εκεί στον Περισσό και την ισόβια Γραμματέα του έχει χτυπήσει ταβάνι.

Συγγνώμη κα Γραμματέας, αλλά τα φτωχά ελληνικά μου δεν με βοηθούν να κατανοήσω, ούτε στο ελάχιστο, τις βαρυσήμαντες δηλώσεις σας στο κομματικό σας ακροατήριο. Και τονίζω ότι τις κάνατε στο κομματικό σας ακροατήριο, διότι αν αυτά τα λέγατε στους ευρωπαίους εταίρους και δανειστές μας, το πιθανότερο είναι να είχαν καλέσει τα ασθενοφόρα και οι νοσοκόμοι να σας είχαν φορέσει το πουκάμισο ανάποδα !

Θα προσπαθήσω, με τα φτωχά ελληνικά μου επαναλαμβάνω, να προσεγγίσω τα λεγόμενά σας.

Είπατε “το ΚΚΕ διεκδικεί διαγραφή του χρέους και όχι αναδιαπραγμάτευση, γιατί η αναδιαπραγμάτευση είναι χρεοκοπία”. Και αμέσως μετά “Ποια κυβέρνηση, ποια εξουσία μπορεί να διαγράψει το χρέος, χωρίς ποινές και αντίποινα; Ή ποια κυβέρνηση, ποια εξουσία είναι σε θέση να αντιπαλέψει τα αντίποινα κινητοποιώντας τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας και τη λαϊκή δράση;”

Ή σας μπέρδεψαν τις σελίδες, ή μας κάνετε πλάκα!

Αρχικά να επισημάνουμε ότι δεν επιθυμείτε την αναδιαπραγμάτευση, όχι τόσο επειδή πιστεύετε ότι είναι λάθος επιλογή, απλά γιατί έπρεπε να πείτε κάτι διαφορετικό από τη νΝ.Δ. του Σαμαρά, μη θεωρηθείτε και ουρά της. Αν ο Σαμαράς πρότεινε τη διαγραφή του χρέους, εσείς θα επιθυμούσατε την αναδιαπραγμάτευσή του. Αν ο Παπανδρέου ήθελε τη μερική διαγραφή τους χρέους και την αναδιαπραγμάτευση του υπολοίπου, εσείς θα προτείνατε το μνημόνιο. Ακούγεται υπερβολικά σχιζοφρενικό, αλλά αυτή ήταν πάντα η πολιτική σας.

Προτείνετε λοιπόν και διεκδικείτε (;) την οριστική διαγραφή του ελληνικού χρέους, ενώ την ίδια στιγμή παραδέχεστε ότι αυτό δεν μπορεί να συμβεί χωρίς ποινές και αντίποινα.

Καθίστε για να το εμπεδώσουμε. Δηλαδή, τι ακριβώς προτείνετε; Να διαγράψουμε μονομερώς το χρέος μας, με τη βεβαιότητα των αντιποίνων από την πλευρά των δανειστών μας, ξένων τραπεζών και χωρών; Ή αναγνωρίζετε ότι καμία κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να αντιπαλέψει τα αντίποινα που θα επακολουθήσουν και τη δίνη του οικονομικού πόλεμου στην οποία θα περιέλθει η χώρα μας;

Η τακτική «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ» είναι παλιά και αρκούντως δοκιμασμένη από τα σταλινικά καθεστώτα, αλλά είτε σας αρέσει, είτε όχι, αποτελούν οριστικά παρελθόν. Και τα κοράκια/δανειστές μας δεν συγκινούνται από παρόμοιες μεθοδεύσεις.

Πάμε τώρα στα σημαντικά: αν η Ελλάδα αποφασίσει να διαγράψει μονομερώς (γιατί άλλη περίπτωση δεν υπάρχει, ξεχάστε το) το χρέος της και αρνηθεί στο εξής να αποπληρώνει το κεφάλαιο και τους τόκους των δανείων που έχει υπογράψει, μήπως ξέρετε να μας πείτε πως θα συνεχίσει να λειτουργεί το κράτος;

Ποιος θα ξαναδανείσει μια χώρα που ενώ συνυπογράφει τις δανειακές της συμβάσεις, στη συνέχεια δεν τις αναγνωρίζει και αρνείται να επιστρέψει τα δανεικά;

Και αφού ξεχνάμε οριστικά το δανεισμό, μήπως μπορείτε να μας απαντήσετε πως θα πληρώνονται στο εξής οι μισθοί, οι συντάξεις και τα επιδόματα ανεργίας;

Πως θα βοηθιέται η αγροτική οικονομία και η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και πως θα διατηρούνται οι θέσεις του ιδιωτικού τομέα;

Πως θα συνεχίσει να υφίσταται η (έστω και κουτσουρεμένη) δωρεάν Παιδεία και Υγεία;

Πως θα συντηρούνται οι δρόμοι και οι άλλες υποδομές;

Ποια χώρα δανειστής μας θα δεχτεί να εισάγει ελληνικά προϊόντα και αν δεχτεί ποια θα τα πληρώσει;

Ποια χώρα δεν θα κάνει αρνητική διαφήμιση στους πολίτες της κατά της Ελλάδας, ώστε να τους αποτρέψει να την επισκεφτούν και να ξοδέψουν τα χρήματά τους σε αυτή;

Ποιες εγγυήσεις διαθέτετε ότι η Ελλάδα μετά από μια τέτοια απόφαση δεν θα οδηγηθεί κλοτσηδόν εκτός ευρωζώνης και κοινού νομίσματος;

Μπορεί για εσάς και το κόμμα σας να αποτελεί λύση (;) η επιστροφή μας στη δραχμή, αλλά πείτε μας, αν γνωρίζετε, ποια χώρα θα δέχεται τη δραχμή στις μεταξύ μας συναλλαγές; Μήπως θα υποχρεωθούμε να ανταλλάσουμε πρώτα τη δραχμή με το (κατά πάρα πολύ ακριβότερο) ευρώ, μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας;

Ίσως θα πρέπει να γνωρίζετε ότι με την Ελλάδα εκτός ευρώ το νόμισμα θα αποκτήσει σημαντικά μεγαλύτερη αξία από τη σημερινή. Και τότε…;

Τα ερωτήματα είναι ασφαλώς ρητορικά. Η μόνιμη απάντηση του ΚΚΕ είναι πως τα λεφτά θα βρεθούν από τη φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου που συνεχώς φοροδιαφεύγει. Να θυμηθούμε επίσης πως το ΚΚΕ αγωνίζεται για 1500 ευρώ κατώτερο μισθό και 1200 ευρώ κατώτερη σύνταξη.

Δεν θα διαφωνήσω καθόλου. Κι εγώ μαζί σας! Πείτε μου μόνο ένα λόγο για τον οποίο το μεγάλο κεφάλαιο μετά από αυτά τα μέτρα θα παραμείνει στη χώρα μας και δεν θα μεταναστεύσει σε οποιαδήποτε άλλη γειτονική, με πολύ χαμηλότερους μισθούς, ελαστικότερες μορφές εργασίας και χαμηλότερη φορολογία.

Πάμε παρακάτω: Επιθυμείτε την πτώση της κυβέρνησης, αλλά όχι την αντικατάστασή της από τις αυτοαποκαλούμενες προοδευτικές αριστερές δυνάμεις. Για εσάς και το κόμμα σας η μόνη (μη αυτοαποκαλούμενη, εννοείται) προοδευτική αριστερή δύναμη είναι το ΚΚΕ. Το οποίο πρέπει να κυβερνήσει από μόνο του, αφού δεν είναι δυνατόν να συμφωνήσει με τις άλλες ψευτοαριστερές δυνάμεις.

Δεν εννοείται να καταλάβετε ότι το μεγαλύτερο κομμάτι των (μετακινούμενων) ψηφοφόρων σας αποτελεί την ψήφο διαμαρτυρίας κατά των άλλων «αυτοαποκαλούμενων».

Δεν εννοείται να καταλάβετε ότι ο κόσμος γύρω σας διαρκώς αλλάζει και ότι με συνταγές του 19^ου αιώνα δεν μπορείς να αντιπαλέψεις τις συνθήκες του 21^ου.

Δεν εννοείται να καταλάβετε ότι αν ο ελληνικός λαός ενστερνιζόταν τις θέσεις σας θα είχατε γίνει κι εσείς κυβέρνηση. Άρα έχετε ελάχιστη απήχηση και αυτό δεν οφείλεται στα ΜΜΕ και στην «ανωριμότητα» του κόσμου, όπως αυτοκοροϊδεύεστε, αλλά στη πολιτική που θέλετε να εφαρμόσετε.

Μια πολιτική που όπου εφαρμόστηκε, οι λαοί πείνασαν, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, εξορίστηκαν, έχασαν δικαιώματα και ελευθερίες, ενώ οι μόνοι που καλοπέρασαν και θησαύρισαν ήταν τα «στελέχη του κόμματος».

Αυτό αποτελεί για εσάς «αριστερή» πολιτική; 

Τότε εγώ προτιμώ την άλλη…

Το χρέος του Καραμανλή !

«Θα πάω. Είναι χρέος μου να στηρίζω την παράταξη και τον πρόεδρο».

Αυτό δήλωσε ο ακαταλληλότερος πρωθυπουργός όλων των εποχών Κ. Καραμανλής ο νεότερος, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν θα παρευρεθεί στην ομιλία του διαδόχου του στη ΔΕΘ.

Γεια σου ρε μέγιστε Καραμανλή με τα ωραία σου!!!

Πάντως, πέρα από την πλάκα, ώρες ώρες θυμάμαι τις εποχές που παρίστανε τον Πρωθυπουργό και τις αναπολώ …. όχι, λάθος όρος, μου λείπουν να πω; όχι, πάλι λάθος ….. μάλλον δεν θα βρω την κατάλληλη λέξη που να περιγράφει τα συναισθήματα μου. Το μόνο που μπορώ να το πω με βεβαιότητα είναι ότι εκείνες οι εποχές είχαν …την πλάκα τους. Μπορεί τότε να μη το καταλαβαίναμε, μπορεί να είχαν βάλει τα δυνατά τους και να είχαν ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια της ξεφτίλας, μπορεί να εκνευριζόμαστε με τις επαναλαμβανόμενες - με ταχύτητα πολυβόλου - μαλακίες που έκαναν ως κυβέρνηση. Πρέπει όμως να παραδεχτούμε ότι εκείνες οι συνεχείς παλινωδίες τους, οι τραγελαφικές κωλοτούμπες τους, οι ανεκδιήγητοι νόμοι τους, οι κωμικοτραγικές αυθαιρεσίες τους, οι προσπάθειες συγκάλυψης των ανομιών τους, τα χοντροειδή τους ψέματα, εκτός από αφόρητο εκνευρισμό έβγαζαν και ασυγκράτητα γέλια.

Γελάμε τώρα, γιατί τότε δεν μπορούσαμε. Που διάθεση για γέλια!

Οι κυβερνήσεις Καραμανλή είχαν, ομολογουμένως, κάτι το πολύ αστείο. Θες τα πρόσωπα, θες οι πολιτικές τους, εμένα προσωπικά μου θύμιζαν στρουμφοχωριό. Ένας απίστευτος θίασος νάνων, με μυαλό μικρών παιδιών, που έκαναν τη μια γκάφα μετά την άλλη.

Ο Καραμανλής ξεκίνησε με EURO 2004 και Ολυμπιακούς Αγώνες. Με εθνικές ανατάσεις, εθνικές υπερηφάνειες, εμβατήρια και παιάνες, χαρές και πανηγύρια. Με φωτογραφήσεις και συνεντεύξεις που έκαναν το γύρο του κόσμου, με παραθέσεις δείπνων σε επισήμους και αρχηγούς κρατών, με υποδοχές και φιέστες των Πρωταθλητών Ευρώπης στο Παναθηναϊκό Στάδιο και των ολυμπιονικών στο Μαξίμου. Ωραίες στιγμές, ε;

Παρακάτω τα έκανε μούσκεμα. Κατακλυσμός θα ήταν ο ακριβής χαρακτηρισμός. Άρχισαν οι διορισμοί ημετέρων, o Ζαχόπουλος να πέφτει από τον 5ο, οι υποκλοπές, τα τοξικά ομόλογα, ο Χριστοφοράκος, το Βατοπέδι, οι κουμπάροι, ο Παυλίδης με τα δωράκια, ο Μαγγίνας με τους Ινδούς στο «αναψυκτήριο», οι φωτιές, η δολοφονία Γρηγορόπουλου και τα επακόλουθά της και άλλα πολλά.

Το χρέος σου κ. Καραμανλή δεν είναι να στηρίξεις το Σαμαρά. Αυτό το επιχείρημα αποτελεί γελοιότητα που παραπέμπει στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, τότε που ερχόταν ο βουλευτής στο χωριό κι έκανε βόλτες από κει κι από δω.

Το χρέος σου ήταν άλλο. Είχες χρέος να στηρίξεις τη χώρα σου, είχες χρέος να υπερασπιστείς τους πολίτες της, είχες χρέος να αγωνιστείς για ένα καλύτερο αύριο, είχες χρέος να παλέψεις για την εθνική μας ακεραιότητα, είχες χρέος να πολεμήσεις τη διαφθορά και τη σαπίλα του πολιτικού συστήματος, είχες χρέος να μειώσεις τα ελλείμματα, είχες χρέος να φέρεις ανάπτυξη, είχες χρέος να συνεχίσεις ότι σωστό παρέλαβες από τους προηγούμενους και χρέος να διορθώσεις τα λάθη τους.

Ευαγγελίστηκες κάθαρση και τιμωρία των ενόχων και αντ’ αυτού όχι μόνο δεν έστειλες καμία υπόθεση στη δικαιοσύνη με αποτέλεσμα να μείνουν όλοι ατιμώρητοι, αλλά με την αδιαφορία σου και το φόβο του πολιτικού κόστους που ποτέ δεν είχε το σθένος να αναλάβεις, υπέθαλψες και τους γαλάζιους εγκληματίες που είχες στον κόρφο σου.

Μίλησες για σεμνά και ταπεινά και άφησες ανεξέλεγκτο και ατιμώρητο τον κάθε αγύρτη πεινάλα του κόμματος να κάνει πάρτυ εις βάρος μας.

Μίλησες για διαπλοκή και νταβατζήδες και συνέχισες δουλειές μαζί τους.

Μίλησες για δικαιοσύνη και είπες ότι θα είσαι «Πρωθυπουργός όλων των Ελλήνων» και αντ’ αυτού διόγκωσες το δημόσιο με διορισμούς από το παράθυρο.

Είπες ότι ακόμη κι αν χάσεις τις εκλογές θα μείνεις στην πρώτη γραμμή της παράταξης και αντ’ αυτού κάθεσαι στα πίσω έδρανα της Βουλής και χασκογελάς.

Ήσουν μόνο για τα εύκολα, στα δύσκολα το ‘βαλες στα πόδια. Πήρες μια όχι ανθηρή οικονομία αλλά με γερά πόδια και σε τροχιά ανάπτυξης και τη διέλυσες με τις σπατάλες και τα πάρε-δώσε με τα πιράνχας.

Δεν έχω την απαίτηση να καταλάβεις όσα γράφω, δεν έχω την απαίτηση να συμφωνήσεις, πολύ δε περισσότερο δεν περιμένω να ντραπείς και να ζητήσεις συγγνώμη.

Απλά στα αναφέρω για να μάθεις επιτέλους τι πρέπει να σημαίνει για έναν Πρωθυπουργό η λέξη Χ Ρ Ε Ο Σ !

Mark Weisbrot: Η Γερμανία έπαιξε καταστροφικό ρόλο για την Ελλάδα

Από το Κουτί της Πανδώρας 

«Ο ρόλος της Γερμανίας ήταν καταστροφικός για την εξέλιξη του χρέους στην Ελλάδα, με την τρόικα να ασκεί οπισθοδρομική πολιτική, δυσκολεύοντας την ανάκαμψη της χώρας», δήλωσε ο διεθνούς φήμης οικονομολόγος Mark Weisbrot αποκλειστικά στο Κουτί της Πανδώρας. Μεταξύ άλλων υποστήριξε πως λύσεις υπάρχουν, αλλά εκτός Ευρώπης. Διαπραγματεύσιμα δάνεια με χώρες της Ασίας, αλλαγή δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής, διεύρυνση της αγοράς. «Αυτά χρειάζεται η Ελλάδα για να τονώσει εκ νέου την οικονομία της. Με ή χωρίς χρεοκοπία.»

Του Γιάννη Καρτερού

Οι ενέργειες της Ε.Ε και του ΔΝΤ θα καταφέρουν να σώσουν την Ελλάδα από τη χρεοκοπία, ή όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια επίπονη παράταση του αναπόφευκτου;

Θα πρέπει να υπάρξει μια αναδόμηση, η οποία μπορεί να ονομαστεί και χρεοκοπία. Η έως τώρα πολιτική έχει βάλει την Ελλάδα σε μια χειρότερη τροχιά, συρρικνώνοντας την οικονομία. Το ελληνικό χρέος αυτή τη στιγμή αγγίζει το 172% του ΑΕΠ – και συνεχίζει να μεγαλώνει, αντί να μειώνεται, που αυτό χρειάζεται η Ελλάδα για αν ισορροπήσει την οικονομία της.

Το βασικό λάθος στη διασωστική στρατηγική είναι η οπισθοδρομική πολιτική της προσπάθειας συρρίκνωσης της οικονομίας αντί της διόγκωσής της. Δεν είναι μόνο θέμα υποτίμησης του Ευρώ και επιστροφής στη δραχμή – πράγμα που μπορεί και να βοηθήσει – αλλά και θέμα υιοθέτησης μιας αναπτυξιακής δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής, πολιτική που ο Ομπάμα προσπαθεί πάλι να ενσωματώσει στις ΗΠΑ.

Ποιος ο ρόλος της Γερμανίας; Αν έθετε τον εαυτό της εκτός εξίσωσης, η Ευρωζώνη θα κατέρρεε;

Η Γερμανία έπαιξε ένα καταστροφικό ρόλο, εξ’ αιτίας της επιρροής της στην τρόικα – ειδικότερα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Κομισιόν, αλλά ακόμα και στο ΔΝΤ – και φαίνεται να έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τις οπισθοδρομικές πολιτικές που «έσπρωξαν» την Ελλάδα σε μια φαινομενικά ατέρμονη ύφεση.

Ρωσία και Κίνα. Υπάρχει κάτι να περιμένουμε από τις δύο αυτές χώρες στο εγγύς μέλλον;

Δεν πιστεύω ότι θα είναι παρούσες στην κρίση της Ευρωζώνης, εκτός αν τους ζητηθεί κάτι τέτοιο, π.χ. η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να θελήσει να εξετάσει την πιθανότητα σύναψης παραχωρητικών δανείων από την Κίνα σε περίπτωση που η χρεοκοπία επέλθει. Δεν ξέρω αν η Κίνα θα το έκανε αυτό για την Ελλάδα, αλλά από την άλλη έχουν δανείσει περισσότερα από 40 δις δολάρια στη Βενεζουέλα και έχουν βοηθήσει και άλλες χώρες, στη Λατινική Αμερική.

Εάν η Ελλάδα χρεοκοπήσει, ο βασικός τους περιορισμός θα είναι η εξασφάλιση επαρκούς ξένου συναλλάγματος για να καλυφθεί οποιοδήποτε έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών. Η Κίνα θα μπορούσε εύκολα να το παρέχει αυτό. Υπάρχουν και άλλες χώρες, με υψηλά ταμειακά αποθέματα, που θα άξιζε να μπουν στη συζήτηση.

Μπορεί να γίνει μια σύγκριση μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ; Γιατί υποβαθμίστηκαν οι τελευταίες από την S&P και πως αυτό επηρέασε την αμερικανική αλλά και την παγκόσμια οικονομία;

Κοιτάξτε, δεν είναι ακριβώς συγκρίσιμες, εκτός από την πλευρά ότι οι ΗΠΑ είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση, έχοντας τον έλεγχο της μακροοικονομικής πολιτικής της και έχοντας κινήσει επιτυχώς έναν μεγάλο μηχανισμό νομισματικής τόνωσης, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης των βραχυπρόθεσμων επιτοκίων κοντά στο μηδέν από το Δεκέμβριο του 2008.

Περισσότερα από 2 τρις διοχετεύθηκαν στην αγορά από την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ (Federal Reserve) και δημιουργήθηκε ένα δημοσιονομικό πακέτο που ήταν μεν μικρό, αλλά έσωσε κάποιες θέσεις εργασίας.

Ο πραγματικός λόγος που οι δύο χώρες δεν είναι συγκρίσιμες, είναι ότι οι ΗΠΑ ουσιαστικά δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα χρέους. Πληρώνουμε μόλις το 1.4% του ΑΕΠ για τους τόκους του εθνικού χρέους, τη στιγμή που η Ελλάδα βρίσκεται στο –συνέχεια αυξανόμενο– 66%. Η υποβάθμιση από την S & P ήταν μια καθαρά πολιτική και ιδεολογική κίνηση από μέρους της εταιρείας. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα χρεοκοπίας των ΗΠΑ, δεδομένου μάλιστα ότι μπορούν να πληρώνουν το εξωτερικό τους χρέος σε δολάρια τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν.

Η Ελλάδα, από την άλλη μεριά, πρέπει να ανανήψει από το χρέος της το συντομότερο δυνατόν, μέσω χρεοκοπίας ή/και αναδιάρθρωσης, ώστε να αναζωογονηθεί η οικονομία. Αυτό ακριβώς είναι που «η τρόικα» προσπαθεί να εμποδίσει, ασκώντας πολιτικές που δυσχεραίνουν την κατάσταση.

*Ο Mark Weisbrot είναι συνδιευθυντής του Κέντρου Οικονομικής Πολιτικής και Έρευνας (CEPR) της Ουάσινγκτον, τακτικός συνεργάτης της αγγλικής Guardian Unlimited, των NY Times και της Washington Post, με τα άρθρα του να δημοσιεύονται σε πάνω από 550 εφημερίδες παγκοσμίως, μέσω της McClatchy-Tribune Information Services.

Δικά μου σχόλια:

Ο Mark Weisbrot:

1)     Αναγνωρίζει ότι η ακολουθούμενη πολιτική που επιβάλλει η τρόϊκα είναι οπισθοδρομική και συρρικνώνει την ελληνική οικονομία, αντί να τη διογκώνει. Με άλλα λόγια, λάθος ο δρόμος που πήραμε και αντί να απομακρυνόμαστε από το γκρεμό, πέφτουμε και βαθύτερα.

2)     Αναγνωρίζει τον καταστροφικό ρόλο που έπαιξε και συνεχίζει να παίζει η Γερμανία στην επιδείνωση της οικονομίας μας, επηρεάζοντας την ΕΚΤ, την ΕΕ και το ΔΝΤ, επιβάλλοντας ετσιθελικά στην τρόϊκα τη δική της πολιτική, που έχει οδηγήσει την Ελλάδα σε ατέρμονη ύφεση.

3)     Ανακοινώνει ότι οι ΗΠΑ δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα χρέους. Δηλαδή τα 14.300.000.000.000 (ολογράφως δεκατέσσερα τρισεκατομμύρια, τριακόσια δισεκατομμύρια) δολάρια χρέος για τους Αμερικάνους δεν αποτελούν πρόβλημα! Αν είναι πραγματικά έτσι, τότε τα 340 δισεκατομμύρια ευρώ χρέος της Ελλάδας είναι …στραγάλια!

4)     Ανακοινώνει ότι όταν η Standard & Poor’s υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας του, το έκανε για πολιτικούς και …ιδεολογικούς λόγους! Πάλι καλά. Γιατί μέχρι τώρα νόμιζα ότι οι λόγοι που την οδήγησαν ήταν θρησκευτικοί, αθλητικοί, αεροδυναμικοί και για τη διάσωση του φαλακροκόρακα.

5)    Το τελευταίο είναι και το κορυφαίο: «Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα χρεοκοπίας των ΗΠΑ, δεδομένου μάλιστα ότι μπορούν να πληρώνουν το εξωτερικό τους χρέος σε δολάρια τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν». Μηχανήματα έχουμε, χαρτί έχουμε, κογκρέσο που θα το εγκρίνει έχουμε, πουστιά που μας επιτρέπει να μη δίνουμε λογαριασμό σε κανέναν από αυτή κι αν έχουμε! Ο χοντροειδέστατος απροκάλυπτος κυνισμός σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια…

Υ.Γ.: Παρακαλώ τον κ. Mark Weisbrot να μας απαντήσει αν γνωρίζει κάτι για την είδηση που διάβασα εδώ:

«Ένα ρεκόρ το οποίο ουδείς θα μπορούσε να ζηλέψει πέτυχαν οι Η.Π.Α. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση γνωστοποίησε ότι σύμφωνα με τελευταίες μετρήσεις που έγιναν, ο αριθμός των Αμερικανών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας έφτασε τα 46,2 εκατομμύρια!

Ένας αριθμός, ο οποίος κατέχει ένα διόλου ευκαταφρόνητο μέρος της πίτας (15,1%), ποσοστό το οποίο είναι υψηλότερο και από αυτό του 1993 (!), σε αύξηση κατά 0,8% σε σχέση με το 2009 (43,6 εκατομμύρια Αμερικανοί) και στο μεγαλύτερο νούμερο των τελευταίων 52 χρόνων!...»

Μια ΔΕΘ ...αλλιώτικη !

Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης (κατ’ ευφημισμό «διεθνής», αφού εκτός από την Ελλάδα συμμετέχουν μόλις 8 ακόμη χώρες !), είθισται να αποτελεί την έναρξη του επόμενου οικονομικού έτους.

Παραδοσιακά, ο Πρωθυπουργός εξαγγέλει τους στόχους και τις κατευθύνσεις του νέου προϋπολογισμού που θα καταθέσει εντός δύο μηνών προς ψήφιση από τη Βουλή.

Συνηθίζεται όλα αυτά τα χρόνια δια στόματος Πρωθυπουργού να εξαγγέλονται  - το αν υλοποιούνται είναι μια άλλη συζήτηση - και μια σειρά από μεγαλόπνοα προγράμματα και μεγαλεπήβολα σχέδια που σκοπό έχουν - εκτός από το να δημιουργήσουν το περιβόητο «κλίμα» - να  «τονώσουν» την οικονομία και να «ανακουφίσουν» τις πλατιές λαϊκές μάζες. Εξαγγέλονται προγράμματα επανακατάρτισης και επιδότησης ανέργων, δημιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας μέσω κοινοτικών προγραμμάτων, επιπλέον στήριξη και φοροελάφρυνση της επιχειρηματικότητας, κοινωνικά πακέτα για πολύτεκνους και ΑΜΕΑ, δημιουργία μεγάλων οδικών αρτηριών και πολλά άλλα.

Φέτος δεν είχαμε τέτοια. Μας τέλειωσαν.

Αντί αυτών φέτος είχαμε άλλες καινοτομίες.

Ο Πρωθυπουργός δεν εμφανίστηκε μόνος του, έστω με τον Υπουργό Τύπου. Φέτος παρουσιάστηκε παρέα με όλη σχεδόν την κυβέρνηση. Οι υπουργοί όχι μόνο παρευρίσκοντο στη συνέντευξη Τύπου δίπλα από τον Πρωθυπουργί, έπαιρναν και το λόγο και με παρεμβάσεις τους έδιναν διευκρινήσεις γι’ αυτά που έλεγε ο Πρωθυπουργός, ή πρόσθεταν αυτά που έκριναν οι ίδιοι!

Με απορία (υπάρχει καλύτερος χαρακτηρισμός, αλλά τον αφήνω…) άκουσα τον Υπουργό Οικονομίας να μιλάει για (ακόμη έναν) φόρο στα ακίνητα. Και ασφαλώς δεν ήμουν ο μόνος εκείνη τη στιγμή που ψαχνόμουνα να δω τι λέει ο υπουργός. Ακόμη και σήμερα όλες οι εφημερίδες, οι ενημερωτικές εκπομπές και τα δελτία ειδήσεων ψάχνουν να βρουν επίσημα κυβερνητικά χείλη για να ζητήσουν διευκρινήσεις.

Το ζήτημα τελικά είναι «απλό».

Αρκεί να διαβάσει κανείς την ανακοίνωση που εξέδωσε η Τράπεζα της Ελλάδος, μέσα στην οποία παρουσιάζεται ανάγλυφα η σημερινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.

Περιληπτικά λοιπόν, αυτή η ανακοίνωση λέει ότι την περίοδο Ιανουαρίου-Αυγούστου 2011 το ταμειακό έλλειμμα ήταν 18,6 δισ. ευρώ (15,6 δισ. ευρώ πέρσι), τα έσοδα ήταν 31,09 δισ. ευρώ (32,8 δισ. ευρώ πέρσι), οι δαπάνες αυξήθηκαν, φθάνοντας τα 47,8 δισ. ευρώ (43,5 δισ. ευρώ πέρσι).

Έχουμε λοιπόν και λέμε: μειώθηκαν οι μισθοί και οι συντάξεις, πετσοκόπηκαν τα επιδόματα, μειώθηκε το κοινωνικό κράτος, αυξήθηκε ο ΦΠΑ, τα διόδια, τα εισιτήρια των αεροπλάνων, των πλοίων και των μέσων μαζικής μεταφοράς, αυξήθηκαν οι φόροι σε ποτά και τσιγάρα, αυξήθηκαν οι τιμές των καυσίμων, άρα και οι εισπράξεις στο φόρο τους και άλλα πολλά, αλλά… το ταμείον είναι και πάλι μείον!

Τι φταίει λοιπόν;

Τι δεν πήγε καλά;

Ποιανού ήταν το λάθος;

Μήπως του Ελληνικού λαού;

Προφανώς!!!

Οι τροϊκανοί δεν μασάνε. Ζήτησαν εξηγήσεις για να μάθουν που οφείλεται ο εκτροχιασμός από τα συμφωνηθέντα. Οι δικαιολογίες που πρόβαλλε η κυβέρνηση ήταν εν μέρει αληθείς, εν μέρει παιδαριώδεις κι ως εκ τούτου απορριπτέες από την τρόϊκα.

Πρώτη δικαιολογία ήταν ότι δεν περίμενε η κυβέρνηση να έχει αυτά τα αποτελέσματα το μέτρο συλλογής των αποδείξεων για το «κτίσιμο» του αφορολόγητου και την επιστροφή φόρου. Επεστράφησαν 1,2 δισ. ευρώ στους φορολογούμενους και το καράβι …έπεσε σε ξέρα.

Αυτό που ξέχασε η κυβέρνηση να πει στην τρόϊκα είναι πόσα εισέπραξε το κράτος από ΦΠΑ που τα προηγούμενα χρόνια είχε ξεγραμμένο. Οι φορολογούμενοι εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός πως δεν πρόκειται να ελεγχθούν ποτέ, για τα ποσά που δήλωσαν, από τον ξεχαρβαλωμένο και με ελλείψεις μηχανισμό του υπουργείου Οικονομικών. Αυτό όμως δεν είναι δικό τους πρόβλημα. Όσο και αν προσωπικά διαφωνώ κάθετα με τη φοροδιαφυγή, μπορώ να «καταλάβω» τον Έλληνα που εξαπατάει ένα κράτος που τον έμαθε έτσι, γιατί το ίδιο είναι ο μεγαλύτερος απατεώνας!

Δεύτερη δικαιολογία (και ηλιθιοδέστερη της πρώτης) ήταν τα μεγάλα ποσά που δαπανήθηκαν, μέσω του ΟΑΕΔ, για την επιδότηση των δεκάδων χιλιάδων νέων ανέργων, μετά τις πρόσφατες αθρόες απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα.

Σώώώώώώώπα!!!!

Εσύ ο ίδιος το είχες πει κε Πρωθυπουργέ. Να στο θυμίσω; «Αν παγώσουμε τους μισθούς θα παγώσουμε την αγορά».

Κυκλοφορεί και στο YouTube.

Τι κατάφερες λοιπόν με το να παγώσεις τους μισθούς….και στη συνέχεια να τους μειώσεις …και να τους ξαναμειώσεις …και πάτο δεν έχει αυτό το πανηγυράκι;

Εγώ δεν έχω πτυχίο Οικονομικών Επιστημών, ούτε τα master και τα διδακτορικά σας. Τον κοινό νου διαθέτω, όπως εκατομμύρια συμπολίτες μου. Μπορώ όμως να καταλάβω 2-3 απλά πράγματα.

Να σε ρωτήσω λοιπόν εσένα που κι εσύ καταλαβαίνεις. Αφαιρώντας χρήματα από τον χαμηλόμισθο και τον χαμηλοσυνταξιούχο, μειώνοντας την καταναλωτική τους δύναμη, γυρνώντας τους σε εποχές προ του 2004 και υπό δυσμενέστερες συνθήκες, αφού ζούμε και με τη συνεχή απειλή χρεοκοπίας, πιστεύεις πραγματικά ότι θα επιφέρεις ανάπτυξη και από τη βαθιά ύφεση θα οδηγηθείς σε πρωτογενή πλεονάσματα;

Καλή σας νύχτα κε Πρωθυπουργέ !!!

Η μετα-ιδεολογία του «αυτονόητου». Χειραγώγηση και διαπλοκή

Οι πρόσφατες δηλώσεις του Υπ. υγ., περί ενός εκατομμυρίου τεμπέληδων δημοσίων υπαλλήλων τους οποίους ζουν δέκα εκατομμύρια Έλληνες, δεν αποτελούν έναν επιπλέον παραληρηματικό λόγο, ως αποτέλεσμα μιας αιφνίδιας νεοφιλελεύθερης παράκρουσης. Αντίθετα, πρόκειται για λόγο δομημένο στα πλαίσια της γκεμπελικής έμπνευσης προπαγάνδας και  κοινωνικής μηχανικής που δρομολογεί η εξουσία ώστε να επιτύχει τους στόχους της.

Χειραγώγηση χωρίς όρια

Το πολιτικό συνδικάτο της χώρας, δυνάμει της ιδιότυπης αυτο-ασυλίας που διαθέτει και του πλήρους ελέγχου των διαπλεκόμενων ΜΜΕ, διαδίδει τον προπαγανδιστικό του λόγο, δημιουργεί σύγχυση, στρέφει την μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης και τελικά εκβιάζει μια ελάχιστη νομιμοποίηση, ώστε μέσω της θεσμικής βίας να πραγματοποιεί τις επιδιώξεις του. Η εξαιρετική τεχνική της εξουσίας βασίζεται στην εκμετάλλευση των προβλημάτων διαχείρισης που δημιούργησε η ίδια, με στόχο την ενοχοποίηση και καθήλωση κάθε αντίστασης, και με σκοπό τον προσπορισμό του μέγιστου οφέλους. Η διαδικασία είναι .......πανομοιότυπη: εκτόξευση κατηγοριών ενάντια σε μία κοινωνική ομάδα, κυκλοφορία της είδησης  στην αγορά των ΜΜΕ, πρόκληση διαλόγου και υπεράσπιση των δηλώσεων από διαπλεκόμενους δημοσιογράφους, διανοούμενους και σφουγγοκωλάριους της εξουσίας, τεχνητές αντιδράσεις από κάποια μερίδα του κυβερνόντος κόμματος, και τελικά, αποκάλυψη των αυταπόδεικτων αληθειών που κρύβουν οι υπουργικές δηλώσεις. Ακολουθεί η θεσμοποιημένη βία και ο εξανδραποδισμός.

Με αυτή την ψυχοτεχνική μέθοδο επιχειρείται η εξόντωση της κάθε μιας κοινωνικής ομάδας, αφού πρώτα έχει επιτευχθεί η στοχοποίησή της  από το κοινωνικό σύνολο, το οποίο έχει στραφεί-ηθικά τουλάχιστον- εναντίον της.

   
Οι δηλώσεις του Υπ.υγ. -όπως και ανάλογες παγκάλιες-, αποσκοπούν στην εκβίαση συναίνεσης, μέσω της μετατροπής των δημοσίων υπαλλήλων σε αποδιοπομπαίους τράγους του κοινωνικού μένους για τους υπαίτιους της κρίσης. Απώτερος σκοπός, η μείωση του κράτους μέσω των εκτεταμένων απολύσεων, η κατάργηση της πλήρους απασχόλησης και η σταδιακή εισαγωγή των δημόσιων υπηρεσιών στο σύστημα της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης. Όλα τούτα, καλύπτονται από τον μανδύα του «αυτονόητου», απαραίτητα για το «νοικοκύρεμα του κράτους» και το «καλό της πατρίδας» και προπάντων, ως  μέτρα που έχει λάβει ο πολιτισμένος κόσμος της δύσης και επιβάλλει η χωρία των δανειστών!


Η βιοπολιτική επίθεση του «αυτονόητου»

Η ιδεολογία των κρατούντων διακηρύσσει το αυτονόητο και γι’ αυτό επιδιώκει να είναι ένα είδος μετα-ιδεολογίας. Το αυτονόητο δεν χρειάζεται απόδειξη μέσω επιχειρημάτων -και ούτε επιδέχεται κριτικής- δυνάμει του ότι είναι αυτονόητο. Διαθέτει την δυναμική της πρότασης «ο ήλιος ανατέλλει», πρόταση που δεν επιδέχεται διάψευσης, γιατί απλά «είναι».
 Μέσω αυτού του μετα-ιδεολογικού λόγου οι κρατούντες επιδιώκουν την πλήρη ηγεμονία και το μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας σύμφωνα με τα συμφέροντά τους. Ο οικονομικός μετασχηματισμός θα επιφέρει την μεταβολή των κοινωνικών σχέσεων και αυτή η μεταβολή θα μεταλλάξει τις συνειδήσεις. Στο πλαίσιο αυτό, αυτονόητες αλήθειες της εξουσίας είναι:

• Η εθνοσωτήρια και ευρω-σωτήρια αποστολή της εξουσίας, αφού συνιστά τον μόνο δικαιωματικό κάτοχο της ορθολογικής διαχείρισης.
• Η κατάργηση του δημοκρατικού διαλόγου και κάθε είδους ασυλίας- εκτός από αυτή του πολιτικο-οικονομικού.
• Η άσκηση της ευρω-πεφωτισμένης μοναρχικής διακυβέρνησης μέσω ενός αστυνομοκρατούμενου κράτους.
• Η μείωση στο ελάχιστο έως και κατάργηση του κοινωνικού κράτους.
• Η κατάργηση της πλήρους απασχόλησης και η επιβολή των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
• Η εκποίηση του δημόσιου τομέα, ακόμη και κερδοφόρων οργανισμών.
• Η άγρια φοροκλοπή μισθωτών και συνταξιούχων.
• Η δια της βίας μετάλλαξη της κοινωνίας για την επιβολή της «ανώτερης» ευρωπαϊκής ταυτότητας.
• Η παράδοση άνευ όρων στους ευρωπαίους τραπεζίτες και την γερμανική ηγεμονία.
• Η παροχή φεουδαρχικών δικαιωμάτων στην πεφωτισμένη ελληνική και ευρωπαϊκή επιχειρηματική πλουτοκρατία.

Ο στόχος του προγράμματος του «αυτονόητου» και άρα της «αλλαγής» που πρέπει να υποστεί δια της βίας η ελληνική κοινωνία, αποτελεί ένα σχέδιο βιοπολιτικής μετάλλαξης, που επιδιώκει όχι μόνο την μεταβολή του θεσμικού-οικονομικού μοντέλου σύμφωνα με τις ανάγκες της ελληνικής και ευρωπαϊκής κεφαλαιοκρατικής ολιγαρχίας, αλλά επιπλέον, την πολιτισμική μεταβολή, που θα επιβάλλει τον βίαιο εξευρωπαϊσμό της ελληνικής κοινωνίας και την «θεραπεία» της αντιστασιακής, συγκρουσιακής και ρεμβώδους ταυτότητάς της.

Η νέα διαπλεκόμενη ευρωπαϊκή «αριστοκρατία»

Ο πυρήνας της μετα-ιδεολογίας του αυτονόητου συνιστά αυτό που οι πρώην σοσιαλίζοντες υπουργοί του ΠΑΣΟΚ δηλώνουν υπόρρητα σε κάθε αποστροφή του λόγου τους: η κυριαρχία του φιλελευθερισμού και του συστήματος της ελεύθερης αγοράς στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, σήμανε το τέλος των ιδεολογιών και άρα τη μόνη αλήθεια αναφορικά με την διαχείριση του οικονομικού και κοινωνικού συστήματος.
Το ιδεολόγημα των κρατούντων-η μετα-ιδεολογία-, συνιστά το πρόταγμα της νέας πολιτικο-οικονομικής ελίτ, όπως διαμορφώθηκε από το 1990 και μετά και  που αποτελείται από τις επιμέρους εθνικές  ευρωπαϊκές ολιγαρχίες. Η λεγόμενη «ευρωπαϊκή ενοποίηση», υπήρξε ακριβώς η συσπείρωση των κεφαλαιοκρατικών και πολιτικών δυνάμεων της γραφειοκρατικής Ευρώπης στα πλαίσια του ξαναζεσταμένου φιλελευθερισμού, ενώ η μετάλλαξη σοσιαλιστών και ευρωαριστερών ήταν το αναμενόμενο αποτέλεσμα της αλλοίωσης των υποκειμένων μέσα σε ένα τόσο ευρύ διαπλεκόμενο εξουσιαστικό και πολιτικό-οικονομικό περιβάλλον. Πολιτικό και κομματικό προσωπικό, επιχειρηματίες, πολυεθνικές, τραπεζίτες, σύμβουλοι, δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί, τεχνοκράτες και υψηλόβαθμοι κρατικοί υπάλληλοι, σχηματίζουν ένα τεράστιο δίκτυο διαπλοκής που απλώνεται σε πανευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, μετασχηματίζοντας τη συνείδηση των υποκειμένων σε αυτό που αποκαλείται «ευρωπαϊκή ταυτότητα» και δημιουργώντας μια καινοφανή εξουσιαστική τάξη που συμπυκνώνει την κεφαλαιοκρατία, την εργαλειακή γνώση και την πολιτική δύναμη. Αυτή η νέα ευρωπαϊκή ελίτ, που σε ευρωπαϊκό επίπεδο επικαλύπτεται από την γερμανική ηγεμονία, συνιστά ένα είδος σύγχρονης αριστοκρατίας και αντλεί την νομιμοποίησή της από το σύστημα της ελεύθερης αγοράς.

Η μετα-ιδεολογία του «αυτονόητου», είναι το δόγμα των ευρωκρατούντων, μέσω του οποίου επιδιώκεται η μεγέθυνση της εξουσίας και της κυριαρχίας. Εντούτοις, τούτη η κυριαρχία και ηγεμονία αναπόφευκτα είναι επισφαλής, ενόσω η νέα «αγία ρωμαϊκή αυτοκρατορία της αγοράς» απειλείται αφενός από την δυναμική αυτονόμησης των εθνικών κρατών και αφετέρου από τις εθνοτικές ταυτότητες. Πάραυτα, με βάση την πίστη ότι οι εθνοκτονίες είναι εφικτές όταν τα έθνη στερούνται τους ζωτικούς μύθους τους, και ότι η κατασκευή της ευρωπαϊκής ταυτότητας είναι δυνατή μέσω της επιβολής του  γραφειοκρατικού μύθου της «Ευρώπης των λαών», η ολιγαρχία ελπίζει σε έναν πολιτισμικό μετασχηματισμό, έτσι όπως την ευνοεί.

Πειθάρχηση και  «λαϊκισμός» της αμφισβήτησης

Η πολιτική, οικονομική, δημογραφική και γεωπολιτική κατάρρευση της Ευρώπης, υπήρξε το έναυσμα για τη δημιουργία της ΕΕ, που ωραιοποιείται από το ευφυολόγημα της «Ευρώπης των λαών». Στον 21ο αιώνα, η περαιτέρω ευρωπαϊκή συρρίκνωση και η ανάγκη της σταθερότητας του  ευρώ, απαιτεί τον επαναπροσανατολισμό της ευρωπαϊκής κεφαλαιοκρατίας, κάτι που κατ’ ευφημισμόν αποκαλείται ως «ευρωπαϊκή ολοκλήρωση». Σ’ αυτό το πλαίσιο, η συμφωνία εξαίρεσης των δημόσιων υπηρεσιών από το σύστημα της εμπορευματοποίησης, που είχε επιτευχθεί μέσω των κοινωνικών διεκδικήσεων, αναιρείται μονομερώς, δεδομένου ότι οι δημόσιες υπηρεσίες μπορούν να αποφέρουν τεράστια κέρδη, επιτρέποντας στο ευρωπαϊκό κεφάλαιο να συντηρείται από το εσωτερικό, εξισορροπώντας την αδυναμία να καταστεί ανταγωνιστικό στο διεθνές σύστημα. Μια ενδεχόμενη κατάρρευση της ευρωπαϊκής οικονομίας, θα επέφερε ταυτόχρονα την κατάρρευση της ευρωπαϊκής ελίτ. Η λιτότητα, η ευέλικτη εργασία και η εμπορευματοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, μπορούν να αναπληρώσουν την απώλεια κεφαλαίων.

Η εμπορευματοποίηση του κοινωνικού κράτους και η άγρια εκμετάλλευση της «απασχόλησης», αποτελούν μέρους του «αυτονόητου», που βαφτίζεται ως μεταρρύθμιση, πρόοδος, διαρθρωτική παρέμβαση και εξευρωπαϊσμός. Τούτες οι εργαλειακές επιλογές της ολιγαρχίας εμφανίζονται ως αναπόδραστη αναγκαιότητα της μοίρας, τις οποίες οφείλει να αποδεχτεί  αδιαμαρτύρητα η ελληνική κοινωνία. Ως εκ τούτου, η χειραγώγηση, η παραπλάνηση και η βία, αποτελούν τα μέσα για να πραγματωθούν τα σχέδια που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της ελίτ. Η επίκληση του επιστημονισμού αποτελεί ένα από τα κυρίαρχα μέσα χειραγώγησης των συνειδήσεων, ενώ η πειθάρχηση ανάγεται σε ύψιστη αρετή για τους σκλάβους της ολιγαρχίας, μια αρετή που ταυτίζεται με τη «δημοκρατία» και η παραβίασή της οποίας επισείει την απειλή των τανκς. Η πολιτική ανυπακοή συνιστά  ύψιστο ηθικό αμάρτημα για την σύγχρονη φιλελεύθερη ιδεολογία, ενώ η ίδια η πολιτική εξοβελίζεται και συκοφαντείται ως «λαϊκισμός».

Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων του πολίτη που είναι συνυφασμένα με τον δημόσιο χώρο-τα δημόσια αγαθά-, τα οποία αφενός είναι αδύνατο να αγοράσει κανείς και αφετέρου είναι ακριβώς αυτά που παρέχουν την δυνατότητα κάποιος να είναι ελεύθερος πολίτης και όχι έρμαιο των αναγκών και της φύσης, για τους φιλελεύθερους νεοαριστοκράτες συνιστά «λαϊκισμό». Η υπεράσπιση του δημόσιου χώρου, του κοινωνικού κράτους, της δημόσιας παιδείας και της πλήρους απασχόλησης, αφορά την ίδια την ύπαρξη των πολιτικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων. Τον ίδιο τον πολιτισμό επιπλέον. Ένα ανθρώπινο ον που χειραγωγείται από τις ανάγκες, τη φύση και την ανασφάλεια δεν μπορεί να είναι ούτε καν άνθρωπος, αν όχι πολίτης-έστω και με τα ισχνά δικαιώματα της φιλελεύθερης πολιτείας.

Η ιδεολογία του «αυτονόητου», εμπεριέχει το αυτονόητο της νέας ολιγαρχίας: ολοσχερής εμπορευματοποίηση του κοινωνικού και ατομικού βίου. Η μεταπολιτική της εξουσίας είναι αδύνατη χωρίς την βιοπολιτική χειραγώγηση των κοινωνιών και των συνειδήσεων. Πρωτίστως όμως, η εξουσιαστική βία δρομολογείται μέσω της κακοποίησης της γλώσσας. Της διαστροφής των λέξεων και των εννοιών, της γλωσσικής στρεψοδικίας.

Kritik

Πηγή: kafeneio-gr 

Ταμπού και κανιβαλισμός !

Ο Πρωθυπουργός κατά τη συνέντευξη τύπου στο πλαίσιο της 76ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, επανέλαβε αυτό που κατά καιρούς έχουν πει και άλλα κυβερνητικά στελέχη: «Δεν είναι ταμπού η μονιμότητα των Δημοσίων υπαλλήλων».

Ασφαλώς και δεν είναι ταμπού, όπως και τίποτα άλλο πια σε αυτή τη χώρα. Κατά καιρούς, (αλλά πολύ περισσότερο το τελευταίο χρονικό διάστημα όπου στην κυριολεξία εκεί στην κυβέρνηση έχετε ξεσπαθώσει) έχετε αμολήσει διάφορα φούμαρα, ψέματα και αρλούμπες, ενώ έχετε επιδοθεί σε μια άνευ προηγουμένου παπαρολογία.

Κάποτε είχαμε κυβερνητικούς εκπροσώπους να διαψεύδουν τους υπουργούς. Τώρα πια δεν χρειάζονται, αφού οι ίδιοι οι υπουργοί έχουν αναλάβει να διαψεύδουν …τον εαυτό τους!

Για να δούμε και να θυμηθούμε μερικές κορυφαίες στιγμές.

Αρχικά μας είπατε ότι η μονιμότητα στο δημόσιο τομέα είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη και η κουβέντα γι’ αυτό το ζήτημα είναι εκ του πονηρού. Μετά από αυτό φθάσαμε στο «η μονιμότητα του υπαλλήλου διατηρείται όσο διατηρείται η θέση».

Κατόπιν μας είπατε ότι αρκετά πλήρωσε ο χαμηλόμισθος, ο χαμηλοσυνταξιούχος, η μικρή και μεσαία τάξη. Ώρα να πληρώσουν και οι πλούσιοι και οι φοροδιαφεύγοντες, διότι «στα οικονομικά βάρη της χώρας συμμετέχουν όλοι, ανάλογα με τις δυνάμεις τους». Μετά από αυτό φθάσαμε στις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων.

Ύστερα μας είπατε (Πάγκαλος) ότι οι μισθοί στο δημόσιο παγώνουν, πως δεν θα υπάρξουν αυξήσεις, παρά μόνο η αύξηση που δίνεται κάθε δύο χρόνια στο δημόσιο όταν ο υπάλληλος αλλάξει κλιμάκιο (μιλάμε για 10-15 ευρώ). Μετά από αυτό ψηφίσατε νόμο που απαγορεύει την αλλαγή κλιμακίου στο δημόσιο υπάλληλο από 30 Ιουνίου 2011 και φυσικά και την οικονομική αναπροσαρμογή που επιφέρει το κλιμάκιο.

Και ενώ μας είχατε διαβεβαιώσει (μόλις προχθές ο Βενιζέλος) πως δεν πρόκειται να παρθούν νέα μέτρα, τουλάχιστον εισπρακτικού χαρακτήρα, και πως σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να επιβαρυνθούν άλλο οι χαμηλότερες εισοδηματικά τάξεις, από τη ΔΕΘ ανακοινώσατε τη νέα επιβάρυνση για τους κατόχους ακινήτων που θα πληρωθεί μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.

Όσο και να θέλει (που δεν θέλει πια) ο κόσμος να σας πιστέψει, είστε εσείς που δεν πιστεύετε πλέον τους εαυτούς σας.

Και σας ρωτώ: πως μπορεί σήμερα ένας μισθωτός να προγραμματίσει τη ζωή του; Ποιες είναι οι ελάχιστες εγγυήσεις που του παρέχετε για να σχεδιάσει το άμεσο μέλλον του; Γιατί για να σχεδιάσει τα επόμενα χρόνια δεν το συζητάμε.

Τίποτα, είναι όλα στον αέρα.

Φτάσαμε στο «δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει». Και αυτό είναι καταστροφικό, όχι μόνο για την ελληνική οικογένεια, αλλά και για την ίδια τη χώρα.

Μια χώρα που δεν ξέρει κατά που τραβά και που πηγαίνει, που δεν σχεδιάζει και δεν προγραμματίζει, που δεν οριοθετεί  τα βήματα και τους στόχους της, που καταπατά αρχές και αξίες, που ξεθεμελιώνει το κράτος πρόνοιας, που επανεξετάζει ακόμη και το ζήτημα της δωρεάν παιδείας, που δεν θέτει όρια και κόκκινες γραμμές στους δανειστές της, που δέχεται με χλιαρές διαμαρτυρίες ή και αδιαμαρτύρητα όποιο νέο σενάριο της πετάξουν στο τραπέζι, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα δανεικά τους, δεν μπορεί να θεωρείται χώρα. Τουλάχιστον κυρίαρχη !

Είναι πλέον σίγουρο πως το βαρέλι δεν έχει πάτο. Όποτε χρειάζεστε λεφτά (δηλαδή συνέχεια), ξέρετε που θα τα βρείτε. Στο μισθωτό του δημοσίου. Αυτός και αντιπαραγωγικός είναι και ταλαιπωρεί τα υπόλοιπα δέκα εκατομμύρια Έλληνες (τόσοι είμαστε μαζί με τους λαθρομετανάστες, άρα ταλαιπωρούνται κι αυτοί) και ξέρετε πόσα ακριβώς παίρνει, αφού εσείς του τα δίνετε. Σιγά τώρα μη κυνηγήσετε το μαύρο χρήμα του ιδιωτικού τομέα. Μη λέμε ότι θέλουμε!

Δώσατε στη δημοσιότητα μια λίστα με 6.000 μεγαλοφειλέτες του δημοσίου. Και διαπιστώσαμε πως το κράτος είναι ο μεγαλύτερος οφειλέτης του ίδιου του …του εαυτού! Επιχειρήσεις όπως ο ΟΣΕ, ο ΟΑΣΑ και η Ολυμπιακή Αεροπορία φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις του καταλόγου! Άρα από πού θα μαζευτούν τα λεφτά για να τα τρίψετε στις μούρες των τροϊκανών; Μήπως από το Μινιόν που φαλίρησε εδώ και δεκαετίες;

Και έτσι ξαναγυρνάμε πάλι στους τεμπέληδες του δημοσίου. Αυτοί έχουν.

Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής ούτε καν τα υποψιάζεστε. Αυτό που σας επείγει είναι το ζεστό χρήμα. Όλα τα υπόλοιπα έπονται ή σας είναι αδιάφορα.

Φροντίσατε να ξεθεμελιώσετε όποιο εργατικό δικαίωμα κερδήθηκε με αγώνες και αίμα τον αιώνα που πέρασε.

Έχετε καταφέρει με σπέκουλα και λάσπη να πάρετε με το μέρος σας το μεγαλύτερο μέρος του λαού, τουλάχιστον το ηλιθιοδέστερο κομμάτι του. Έτσι, οποιαδήποτε περικοπή μισθού στο δημόσιο, να συνοδεύεται από επιφωνήματα ανακούφισης, χαράς, από ζητωκραυγές και αλαλαγμούς που καθόλου δεν διαφέρουν από τους χορούς των κανιβάλων γύρω από το τοτέμ όπου βρίσκεται δεμένο το επόμενο τους γεύμα.

Και επειδή οι κανίβαλοι επιβιώνουν μόνο στις ζούγκλες, φροντίσατε ώστε να δημιουργήσετε την κατάλληλη ζούγκλα.

Κατορθώσατε με τη μέθοδο του κοινωνικού αυτοματισμού να χωρίσετε τους εργαζόμενους σε καλούς και κακούς, σε εργατικούς και τεμπέληδες, σε παραγωγικούς και αντιπαραγωγικούς, σε ανθρώπους και ζώα. Πάντα στην πρώτη κατηγορία ανήκει ο ιδιωτικός τομέας και πάντα στη δεύτερη ο δημόσιος.

Απευθυνθήκατε στο ταπεινότερα ένστικτα που διαθέτει η ανθρώπινη φύση. Αυτά της επιβίωσης και της αυτοσυντήρησης, που αψηφούν κάθε ηθική και αξία. «Ο θάνατος σου η ζωή μου» είναι το σύνθημα που κυριαρχεί σε ολονών τα στόματα.

Διάβασα ένα ανέκδοτο που ταιριάζει, να σας το πω να γελάσετε κι εσείς.

Δύο φίλοι στη ζούγκλα βλέπουν μια τίγρη να έρχεται καταπάνω τους. Τότε ο ένας από τους δύο βγάζει αμέσως από το σάκο του ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια και αρχίζει να τα φοράει. Και τον ρωτάει ο άλλος:

- Καλά, νομίζεις ότι με τα παπούτσια θα τρέξεις πιο γρήγορα από την τίγρη;

- Όχι, του απαντάει ο άλλος, αλλά σίγουρα θα τρέξω πιο γρήγορα από σένα!

Καταλάβετέ το. Όσο μειώνετε τους μισθούς, τόσο θα βαθαίνετε την ύφεση. Τόσο θα μειώνεται η κατανάλωση. Τόσο θα απολύονται ιδιωτικοί υπάλληλοι. Τόσο θα μακραίνουν οι λίστες του ΟΑΕΔ και τόσο θα επιδοτείται τους ανέργους με χρήματα που δεν έχετε. Γι’ αυτό άλλωστε βάλατε και το 3% περικοπή στους μισθούς του δημοσίου για το «ταμείο αλληλεγγύης». Οι εργαζόμενοι πληρώνουν τους ανέργους. Αυτό κι αν λέγεται κοινωνικό κράτος!

Το καλύτερο σας το άφησα για το τέλος. Όταν πέρσι έγινε στο δημόσιο πάγωμα μισθών, περικοπή επιδομάτων της τάξης των 60-100 ευρώ και μείωση κατά 50% των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, πολλαπλασιάστηκαν τα λουκέτα στις επιχειρήσεις και οι απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Η (επίσημη) ανεργία έφθασε στο 16%, οι άνεργοι έφθασαν το 1.500.000 και η ύφεση ξεπέρασε το 6,5%.

Τώρα που κόβονται άλλα 300 ευρώ (το λιγότερο) από κάθε δημόσιο υπάλληλο, καθίστε να δείτε τι έχει να γίνει.

Και συνεχίζετε να χορεύετε και να χειροκροτάτε.

Τώρα αρχίζει το γλέντι…