Σελίδες

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Καταργείται η ...συνδικαλιστική σύνταξη!!!



Εσύ το ήξερες; Οι μεγαλοσυνδικάλες (λέγε μεγαλοκουφάλες) έπαιρναν μια (;) επιπλέον σύνταξη απ’ όλους τους υπόλοιπους εργαζομένους. Άκου πως έχει η είδηση και φρίξε: με τον αναγκαστικό νόμο 971/1937 – επί Μεταξά δηλαδή -  οι πρόεδροι και οι γενικοί γραμματείς των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων συνδικαλιστών οργανώσεων, καθώς και τα μέλη της διοίκησης της ΓΣΕΕ με 12ετή θητεία, αποκτούσαν το δικαίωμα μιας επιπλέον σύνταξης! Η διάταξη αυτή καταργήθηκε το 1999, σε όσους όμως μέχρι τότε είχαν αποκτήσει μία από τις παραπάνω ιδιότητες, τους είχε χορηγηθεί και τους χορηγείται κανονικά.  

Με απόφαση του υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Γιάννης Βρούτση καταργείται η καταβολή ειδικής σύνταξης λόγω συνδικαλιστικής ιδιότητας από την 1η Νοεμβρίου 2012. Σιγά ρε Βρούτση και μας πήραν τα ζουμιά!

Κάτσε να βάλουμε τα πράγματα σε σειρά και να μη παραμυθιαζόμαστε. Καταρχήν ξέρεις ποιος αποκάλυψε τούτη δω την ατιμία; Ο υπουργός; Κανάς δημοσιογράφος; Η ίδια η ΓΣΕΕ μήπως; Αμ δε, η τρόικα το ‘βγαλε στη φόρα. 

Τους τροικανούς μπορείς να τους πεις από αναίσθητους καριόληδες, έως και στυγνούς εκβιαστές που υπό την απειλή της χρεοκοπίας επιβάλλουν τη μία μετά την άλλη τις οριζόντιες περικοπές στα συνήθη υποζύγια/θύματα/κορόιδα. Αυτό που δεν μπορείς να τους κατηγορήσεις είναι ό,τι είναι μαλάκες. Κάθονται επί μήνες τώρα και ξεσκονίζουν τα άδυτα των υπουργείων και ανακαλύπτουν διάφορα όμορφα. Και μαζί τους τα ανακαλύπτουμε κι εμείς.

Ομολογώ ότι τούτη δω τη πουστιά δεν την είχα ακούσει ποτέ. Ούτε μπορούσα να διανοηθώ πως αυτοί οι καραγκιόζηδες μεγαλοσυνδικάλες εργατοπατέρες, καθ’ έξιν και κατά συρροή άεργοι, αεριτζήδες, ψεύτες, με αναγκαστικό νόμο του φασίστα-δικτάτορα, που ήθελε να τους προσεταιριστεί για να έχει το συνδικαλιστικό κίνημα στο χέρι, επί 75 χρόνια τσέπωναν μια επιπλέον σύνταξη.

Μιλάμε για ανθρώπους που δεν έχουν εργαστεί ποτέ. Εκτός και αν λογίζονται ως εργασία οι συσκέψεις με καφέ και βουτήματα, τα ταξιδάκια στο εξωτερικό και η παρουσία στη κεφαλή της πορείας. Για ανθρώπους που από τα φοιτητικά και νεανικά τους χρόνια έχουν κολλήσει δίπλα σε κάποιο κόμμα και ζουν και τρέφονται από αυτό. Για ανθρώπους που έμαθαν από τους πολιτικούς τους προϊσταμένους πως να εξαπατούν τους εργαζόμενους, χωρίς αυτοί να το παίρνουν χαμπάρι. Για ανθρώπους που δεν πάλεψαν ποτέ για τα συμφέροντα του εργάτη, αλλά μόνο για του αφεντικού του. Για ανθρώπους που χρησιμοποίησαν τη συνδικαλιστική ιδιότητα για να αναρριχηθούν σε βουλευτικά έδρανα και υπουργικούς θώκους.

Σε ανακοίνωσή της η ΓΣΕΕ αντικρούει τις κυβερνητικές φανφάρες αναφέροντας πως “…άνθρακες ο θησαυρός. Από το 1982 η Γενική Συνομοσπονδία είχε ζητήσει την κατάργηση της ρύθμισης”.

Βάστα ρε Παναγόπουλε, πάλι θα μας πάρουν τα ζουμιά! Ποιος θησαυρός αποδείχτηκε άνθρακας; Υπάρχουν ακόμη και σήμερα μερικές εκατοντάδες κερατάδες της συνομοταξίας σου που τα παίρνουν, ναι ή όχι;;; Αν από το ’82 είχε ζητήσει η άτιμη φάρα των μεγαλοσυνδικαλοπατέρων την κατάργηση της Μεταξικής ρύθμισης, γιατί αυτή καταργήθηκε 17 χρόνια μετά; Εμένα για υπόγεια συναλλαγή που μοιάζει. Εσένα; Και γιατί όλοι αυτοί οι βρωμιαραίοι που μας …“εκπροσωπούσαν” δεν αρνήθηκαν να την τσεπώνουν, αφού διαφωνούσαν με την καταβολή της;
Δε μας χέζεις ρε Παναγόπουλε και λοιποί απατεώνες! Που έχετε εξαφανιστεί εδώ και 3 ολόκληρα χρόνια και επικοινωνείτε μαζί μας με …ανακοινώσεις! Που ούτε κι εσύ θυμάσαι από πότε έχεις να συναντήσεις εργαζόμενο στο χώρο δουλειάς. Αλλά ξέχασα, εσύ τώρα πια συναντιέσαι μόνο τη Μέρκελ!

Η κυβέρνηση κάνει λόγο για 3 εκατ. ευρώ το χρόνο. Επίσης στην ανακοίνωση τού υπουργείου αναφέρεται ότι καθένας από δαύτους τσέπωνε από 200-600 ευρώ το μήνα. Ας μην υπολογίσουμε πόσα λεφτά έχουν μέχρι σήμερα δαπανηθεί, γιατί δεν ξέρουμε ούτε πόσοι τα «δικαιούνταν, ούτε για πόσο καιρό τα έπαιρναν και μάλλον θα πέσουμε πολύ έξω. Ας δούμε τι γίνεται σήμερα. Με μια απλή πράξη και παίρνοντας ως δεδομένο πως όλοι παίρνουν από 600 ευρώ το μήνα βλέπουμε ότι:
600 Χ 12 = 7.200 € το χρόνο
3.000.000 / 7.200 = 416 άτομα.
Περίφημα!

Εμένα όμως ρε Παναγόπουλε με βασανίζει κάτι άλλο. Αν αυτή η χουντική διάταξη έχει καταργηθεί από το 1999, πως βρίσκονται να εισπράττουν σύνταξη μέχρι και σήμερα τουλάχιστον 500 άτομα; Σε ποια ηλικία βρίσκονται αυτοί οι τουλάχιστον 500 που παίρνουν 600 € το μήνα παραπάνω σύνταξη, τη στιγμή που μερικές εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχων με 40 χρόνια πραγματικής δουλειάς και όχι συνδικαλιστικής κοροϊδίας δεν τα παίρνουν σαν κύρια;


Υ.Γ: όσο κι αν έψαξα δεν μπόρεσα να διαπιστώσω αν αυτή η χυδαιότητα εκτός από τον ιδιωτικό τομέα αφορά και τον δημόσιο. Παντού γίνεται λόγος για τη ΓΣΕΕ και όχι την ΑΔΕΔΥ. Για μένα δεν θα άλλαζε απολύτως τίποτα, αλλά χιλιάδες άλλοι θα είχαν ανέβει στα κάγκελα.

4 σχόλια:

  1. Ομολογώ ότι είναι απ τα λίγα μέτρα τα οποία απολαμβάνω.
    Μα με ποια δικιολογία παίρνει ο άλλος επιπλέον σύνταξη ως συνδικαλιστής;
    Επειδή παθαίνει τζετ λαγκ από τα ταξιδάκια;

    Το να απαλλάσσονται από τα εργασιακά τους καθήκοντα για όσο διάστημα είναι πρόεδροι μεγάλων πανελλαδικών κλπ σωματείων, το καταλαβαίνω.
    Είναι ζήτημα πρακτικό.

    Αλλά διπλή σύνταξη με ποια δικιολογία;
    Άσε που κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει όριο θητείας σ' αυτούς.
    Δεν μπορείς να είσαι για χρόνια σε τέτοιο πόστο, για να δυσχεραίνει η συναλλαγή με την εξουσία και την εργοδοσία.

    Αυτος ο Παναγόπουλος από πότε είναι στη ΓΣΕΕ;
    Πότε ξαναγίναν εκλογές στα σωματεία; Πότε ξαναβγήκε;
    Πόσο σκοτεινούς δρόμους θα βρισκουν για να επιβάλλονται αυτοί οι αλήτες;

    Αλλά εδώ που τα λέμε, φταίνε και οι εργαζόμενοι που με την αποχή τους από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και καθήκοντα, δίνουν τη δυνατότητα στους Πολυζωγόπουλους να κατσικώνοτναι εκεί, χάρη σε έναν στρατό προθύμων κομματόσκυλων που, ελλείψει συμμετοχής, βρίσκουν χώρο και κάθονται.

    Θέλει συμμετοχή και κανόνες ο συνδικαλισμός, για να μην καταντάει επιδοτούμενος εργατοπατερισμός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα έχουμε ξαναπεί Μαζεστίξ. Ο εργατοπατερισμός είναι καρκίνος και μάλιστα από τους αθεράπευτους.
      Είμαι πλέον απόλυτα πεπεισμένος ότι τις τελευταίες 10ετίες ασχολούνται με το συνδικαλισμό οι πλέον ανάξιοι, οι πλέον υποτελείς και αλλοτριωμένοι. Πλην ελαχιστοτάτων εξαιρέσεων.
      Πάνω σ' αυτούς στηρίζεται το πολιτικό σκυλόσογο και ποδηγετεί την εργατιά. Σε κάτι φανφαρόνους ηγετίσκους του κώλου που συνδυάζουν τη συνδικαλιστική ηγεσία με το κωλογλείψιμο των κομμάτων για να αναρριχηθούν.
      Φαντάσου να μην είχαν έξτρα προνόμια, άδειες, σύνταξη, ταξιδάκια και ποιος ξέρει τι άλλο.
      Φαντάσου να επιτρεπόταν να εκλέγονται μόνο για μια θητεία.
      Φαντάσουν να μην επιτρεπόταν να εκλέγονται δήμαρχοι και βουλευτές.
      Πιστεύεις ότι θα ασχολιόταν κανείς από δαύτους με το συνδικαλισμό; Θα είχαν βρει άλλον τρόπο να πετύχουν τους στόχους τους και θα είχαμε απαλλαγεί από την παρουσία τους.
      Και τότε το πιθανότερο είναι να είχαμε συνδικαλισμό με πραγματικούς αγωνιστές.

      Διαγραφή
  2. Το καρκίνωμα του εργατοπατερισμού και το φιλοκυβερνητικού συνδικαλισμού ταλάνισε την κοινωνία και το ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα για πολλές δεκαετίες... Προϋπήρξαν πολλοί Παναγόπουλοι ωσότου φτάσουμε στη σημερινή πλήρη αναξιοπιστία του συνδικαλισμού κινήματος... Κομματικοί εγκάθετοι που είδαν το συνδικαλισμό σαν προσοδοφόρο επάγγελμα... Και χωρίς να θέλω να είμαι ισοπεδωτικός μερίδιο ευθύθνης γι αυτή την κατάσταση φέρουν και τα κόμματα της Αριστεράς, ανέχτηκαν και σ' ένα βαθμό και συνδικαλιστικά της στελέχη επωφελήθηκαν προσωπικά... Πρέπει να τελειώνουμε με τους κάθε είδους "Παναγόπουλους", το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει επειγόντως να αυτοκαθαρθεί, να μπει σε νέες βάσεις, ώστε να (ξανα)βρει τον πραγματικό του ρόλο και να είναι αξιόπιστο στα μάτια των εργαζομένων και της κοινωνίας... Κι αυτό είναι πρωτίστως ευθύνη της Αριστεράς και των συνδικαλιστικών στελεχών της...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχω να προσθέσω απολύτως τίποτα σε αυτό το σχόλιο.
      Σα να το έγραψα εγώ.

      Διαγραφή