Σελίδες

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

Η κατσίκα του γείτονα





Προχθές το πρωί βρισκόμουν στην ουρά για να πληρώσω το λογαριασμό της ΔΕΗ. Μπροστά μου βρισκόταν ένας τύπος που μουρμούραγε ότι είχε πολύ κόσμο και …«μας ταλαιπωρούν, φαντάσου ότι ερχόμαστε για να τους δώσουμε λεφτά, όχι να μας δώσουν». Και αμέσως μετά ξέσπασε κατά του «εχθρού του». Έκανε ο άνθρωπος την επανάστασή του. Απολαύστε μονόλογο: «Θέλω, τώρα, αυτή τη στιγμή να γίνει πτώχευση, να γίνει στάση πληρωμών και να απολυθούν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι. Τότε να δω με τους κερατάδες τι θα κάνουν, που κάθονται όλη μέρα και δεν εκτιμάνε αυτό που έχουν…».

Τι να του απαντήσω; Ότι είναι κόπανος; Ναι, γιατί δεν το ξέρει!  Άσε, λέω, θα τσακωθώ με έναν που δεν ξέρω, ούτε ποιος είναι, ούτε τι τρέλα κουβαλάει και στο κάτω κάτω σιγά μη του βάλω μυαλό. Ο άνθρωπος έχει αποδεχθεί την πλύση εγκεφάλου που του έχουν κάνει και πλέει ανέμελα στα πελάγη της δικής του ηλιθιότητας. Γιατί να του χαλάσω το ταξίδι;

Αύριο λοιπόν που θα γίνει η στάση πληρωμών που επιθυμεί διακαώς ο ήρωας της ιστορίας μας και θα απολυθούν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, θα έχουμε:
α) Μη καταβολή μισθών και συντάξεων. Τα ασφαλιστικά ταμεία είναι όλα δημόσια και με τερματισμό της κρατικής χρηματοδότησης θα κλείσουν όλα. Δεν θα πληρώνονται δηλαδή ούτε και οι συνταξιούχοι του ΙΚΑ, του ΤΣΑ, του ΤΕΒΕ, του ΟΓΑ κλπ.
β) Κλείσιμο σχολείων - πανεπιστημίων. Ποιος καθηγητής, δάσκαλος, νηπιαγωγός θα δουλεύει τσάμπα;
γ) Κλείσιμο νοσοκομείων. Οι γιατροί και οι νοσοκόμες μπορεί να δουλεύουν για ψίχουλα, αλλά όχι και για την ψυχή της μάνας τους.
δ) Διάλυση του στρατού, της αστυνομίας, της πυροσβεστικής, του λιμενικού. Κάποιοι θα υποστηρίξουν ότι το κράτος θα επιστρατεύσει τα σώματα ασφαλείας για εθνικούς λόγους. Δεν γίνεται να ξηλωθεί η αμυντική θωράκιση της χώρας, να ανέβει η εγκληματικότητα στο κατακόρυφο ή να μην υπάρχει κρατική μέριμνα για την κατάσβεση των πυρκαγιών. Μπορεί να είναι κι έτσι. Ας φανταστούμε όμως όλοι αυτοί οι πρώην αμειβόμενοι, στο εξής πόση διάθεση για προσφορά θα έχουν.

Αυτά είναι τα κυριότερα. Γιατί υπάρχουν κι άλλα, μικρότερης σημασίας, όχι όμως ασήμαντα. Για παράδειγμα θα σταματήσει η αποκομιδή των απορριμμάτων (δύο μέρες απεργίας γίνεται και βουλιάζουμε στα σκουπίδια), οι συγκοινωνίες (με 24ωρη απεργία στις μεγάλες πόλεις επέρχεται χάος), κλείσιμο των οικονομικών υπηρεσιών (η χαρά του λαμόγιου και του φοροκλέφτη, να δούμε όμως από πού θα εισπράττονται οι φόροι για να κινείται το χρήμα και να πληρώνονται οι εναπομείναντες εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα), θα μπει λουκέτο στις κρατικές τράπεζες, θα κλείσουν τα τελωνεία, τα δικαστήρια, θα σταματήσουν τα δημόσια έργα, οι δημόσιες επενδύσεις, οι κατασκευές και ένα σωρό άλλα.

Οι σκληρά (όλοι άραγε;) εργαζόμενοι λοιπόν του ιδιωτικού τομέα, από δω και κάτω έχουν να ασχοληθούν και με άλλα πράγματα. Θα διευρύνουν τους ορίζοντες τους. Θα μαθαίνουν γράμματα στα παιδιά τους, θα χειρουργούνται μονάχοι τους, θα κάνουν και τη νοσοκόμα, θα πηγαίνουν οι ίδιοι τα σκουπίδια τους στις χωματερές, θα θάβουν τους συγγενείς και φίλους, θα συντηρούν τις αντίστοιχες εγκαταστάσεις για να συνεχίσουν να έχουν ρεύμα και νερό, θα δικάζουν,  θα οδηγούν λεωφορεία, τρένα, τρόλεϊ, και γενικά θα επιλαμβάνονται για κάθε πρόβλημα που δημιουργείται. Μάλιστα, απ’ ότι λένε, θα τα κάνουν και πολύ καλύτερα απ’ ότι γίνονταν πριν. Άλλωστε, όλοι έχουμε μια λύση για όλα, σαν ξερόλας λαός που ήμαστε. Όλοι δεν φωνάζουμε ότι αν καθόμασταν εμείς στην καρέκλα του τεμπέλη δημόσιου υπάλληλου, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα;

Το μόνο που ξέρω είναι ότι τον τελευταίο χρόνο που έχασε 50-60 ευρώ το μήνα ο δημόσιος υπάλληλος και 20-30 ευρώ ο συνταξιούχος, η αγορά έχει στενάξει, τα λουκέτα πάνε σύννεφο, η ανεργία ανέβηκε σε πρωτοφανή επίπεδα, οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους, κόσμος συνεχώς απολύεται ή στην καλύτερη υποαπασχολείται. Χωρίς να γίνει περικοπή μισθών στον ιδιωτικό τομέα, τα πράγματα πάνε κατά διαόλου.

Ας αναρωτηθούν όλοι αυτοί οι επαναστάτες της πλάκας, που στο πρόσωπο του δημοσίου υπαλλήλου είδαν τον ταξικό εχθρό που τους καταδυναστεύει, ποια θα είναι το αποτελέσματα της πτώχευσης που προσεύχονται να γίνει. Αντί να παλέψουν για τη δική τους κατσίκα, εύχονται να ψοφήσει του γείτονα! Πείνα παντού λοιπόν για να είμαστε όλοι χαρούμενοι.

Υ.Γ.: Οι βουλευτές θα συνεχίσουν να πληρώνονται κανονικά. Μη ξεχνάμε ότι αυτοί δεν δουλεύουν απλά, αυτοί κάνουν λειτούργημα…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου