Σύμφωνα
με την Βικιπαίδεια:
“Ο όρος "λαϊκισμός" χρησιμοποιείται
με δύο διαφορετικές και αντιφατικές μεταξύ τους σημασίες. Κατά την κοινή
γλωσσική χρήση έχει καταρχήν αρνητική σημασία. Ενώ κατά την επιστημονική χρήση
του όρου είναι αξιολογικά ουδέτερος, αποτελεί δηλαδή μια πολιτική θεωρία ή
ιδεολογία και δεν είναι εκ των προτέρων "κακός" ή "καλός".
Κατά την ακραία αρνητική του εκδοχή, ο
λαϊκισμός στηρίζεται στην εσκεμμένη ανειλικρίνεια…
Κοντινές έννοιες είναι η δημαγωγία, η
κολακεία των αδυναμιών και ελαττωμάτων του λαού και η υιοθέτηση θέσεων και
τάσεων που τον ευχαριστούν και απαντούν στο συναίσθημά του χωρίς να τον ωφελούν
ή που να τον βλάπτουν μακροπρόθεσμα, με μοναδικό πάντα σκοπό την εξασφάλιση της
εύνοιάς του.”
Όλα
για τον λαό λοιπόν. Αυτοί που κόπτονται για τα συμφέροντα του λαού και όχι του
κεφαλαίου, φροντίζουν σε κάθε τους κουβέντα να πετάνε μέσα κι ένα "για τον
λαό", μιας και δελτία ειδήσεων και talk show παρακολουθούν πολλά χάπατα.
Πλέον η λέξη "λαϊκισμός" χρησιμοποιείται αποκλειστικά για να
περιγράψει το ψέμα, την επιτηδευμένη ανειλικρίνεια, το αναντίστοιχο με την
πραγματικότητα, το ευτελές, το χυδαίο.
Γιατί
δεν χρησιμοποιείται ο όρος "δημαγωγία"; Διότι το λαϊκό πρέπει να
ταυτίζεται με το γελοίο. Αυτοί που διακινούν τρισεκατομμύρια κεφαλαίων (κυρίως άυλων
και "μαύρων"), διαχειρίζονται τις ζωές μας, επιβάλλουν κυβερνήσεις-μαριονετών,
χειραγωγούν την Δικαιοσύνη και τα ΜΜΕ, γράφουν και τα λεξικά.