Γελοίες ειδήσεις 44

 

 

Ακολουθούν 10 ειδήσεις για γέλια και για κλάματα που κυκλοφόρησαν από 27 Οκτωβρίου έως 21 Νοεμβρίου 2014.

Θα επανέρχομαι όποτε η ειδησεογραφία με προκαλεί.

Κατά αντίστροφη σειρά γελοιότητας έχουμε και λέμε:

Είδηση Νο 10 – τι σου κάνει η έλλειψη ε;!

Έκανε πρόταση γάμου στην αγαπημένη του με ...99 iPhone 6!

Έναν ιδιαίτερο τρόπο σκέφτηκε ένας κινέζος προγραμματιστής προκειμένου να εντυπωσιάσει την εκλεκτή της καρδιάς του και να πει το πολυπόθητο "ναι" στην πρόταση γάμου. Αποφάσισε λοιπόν να σχηματίσει μια καρδιά από 99 iPhone 6. Η πρόταση έγινε μια ημέρα πριν την "Ημέρα του Εργένη" που γιορτάζεται στην Κίνα στις 11 Νοεμβρίου.

Η προσπάθεια αυτή κόστισε στον προγραμματιστή περίπου 82.000 δολάρια, ποσό, δηλαδή, που ισούται με τον μισθό δύο ετών στην Κίνα.

Ωστόσο, η κοπέλα δεν συγκινήθηκε καθόλου από την επίδειξη του φίλου της και απέρριψε πανηγυρικά την πρότασή του.

………………………….

Και έτσι από φέτος καθιερώθηκε η παραμονή της "Ημέρας του Εργένη" ως η "Ημέρα του Λιγούρη" με τη μη αναστρέψιμη βλάβη λόγω παρατεταμένης αγαμίας.

Τώρα Σωτήκαμε!

Κατέβασε δυο λεξοτανίλ και πάμε:

Η επέτειος του Πολυτεχνείου πρέπει να πάψει να γιορτάζεται – ας δώσουμε ένα τέλος το 2013, μετά από σαράντα χρόνια λάβαρα, ντουντούκες κι οδοφράγματα…

Έτσι κι αλλιώς, οι ετήσιες υπενθυμίσεις στερούνται περιεχομένου, δημιουργούν κοινωνική αταξία, υποδαυλίζουν τον φανατισμό και, εν κατακλείδι, εφόσον βασίζονται στην ιστορική άγνοια, επικεντρώνονται περισσότερο στο παρόν, ένα παρόν που εκλαμβάνεται ως διαρκώς επιδεινούμενο…

Έτσι κι αλλιώς, η επιμονή μας στην επέτειο του Πολυτεχνείου ταυτίζεται με την τυραννική παρουσία της αριστεράς που, μέσω των επετείων, υπενθυμίζει τον ηρωισμό και την πρωτοπορία της στους «αγώνες του λαού»…

Από την πλευρά της η δημοκρατική δεξιά ενθαρρύνει τις γιορτές ώστε να φανεί αρκούντως φιλολαϊκή και να κλέψει λίγη από τη λάμψη του θύματος.

Η περίοδος από το 1974 μέχρι σήμερα διέπεται από τον μιζεραμπιλιστικό λόγο της αριστεράς…

Έτσι, μετά το 1974, επικρατεί η αντιευρωπαϊκή, αντιαμερικανική και γενικώς η αντιδυτική νοοτροπία που συνοδεύεται από κοινωνικά οράματα σοσιαλιστικής γραφειοκρατίας, εχθρότητας προς τις επενδύσεις (ιδιαίτερα προς το λεγόμενο «ξένο κεφάλαιο»), απόρριψης κάθε ατομικής πρωτοβουλίας, περιφρόνησης των θεσμών και των νόμων, καθώς και υποκριτική προσκόλληση στην «πολιτική ορθότητα», στη δημοκρατική υπερευαισθησία (λόγου χάρη, το ΚΚΕ εκφέρει λόγο δημοκρατικής νομιμότητας ενώ δεν είναι καν κοινοβουλευτικό κόμμα) και σε μια κατασκευασμένη εκδοχή για την ελληνική ιστορία…

Η ιστορική λήθη είναι επικίνδυνη για τα έθνη – άλλο τόσο είναι επικίνδυνη η παραμορφωτική υπερμνησία…

Η ελληνική αριστερά έχει την παθολογική τάση να θυμάται ό,τι τη συμφέρει, όπως τη συμφέρει –και να μας επιβάλλει ξανά και ξανά τις αναμνήσεις της…

Πριν με βαρέσετε για όσα διαβάσατε παραπάνω θέλω να σας ρωτήσω:

Την κυρία Σώτη την γνωρίζετε;

Σιχάθηκα!

Ώρες ώρες σκέφτομαι σε ποια χώρα ζούμε. Τι είναι αυτό που ζούμε. Και μέχρι ποτέ θα τρώμε φούμαρα και θα το ζούμε!

Οι ειδήσεις-εξελίξεις υποτίθεται πως είναι καταιγιστικές. Οι σφαλιάρες έρχονται απανωτά στη χώρα σε εθνικό, συλλογικό και ατομικό επίπεδο.

Κι όμως!

Ρίχνεις μια ματιά στους δρόμους και νομίζεις πως δεν τρέχει τίποτα. Πως ζούμε περίπου το τέλειο, πως όλα είναι λυμένα και τακτοποιημένα, πως ο καθένας δεν χρειάζεται να διεκδικήσει και να παλέψει για τίποτα περισσότερο, πως φτάσαμε στο ζενίθ των όσων θέλουμε να αποκτήσουμε ή να κρατήσουμε δικό μας.

Άλλοτε – και μέχρι πολύ πρόσφατα – βγαίναμε στους δρόμους διεκδικώντας το οτιδήποτε. Σήμερα δεν βγαίνουμε ούτε για τα αυτονόητα. Σηκώσαμε τα χέρια ψηλά και παραδοθήκαμε άνευ όρων σε μια χούφτα γραβατωμένα τσογλάνια που αν τα αφήσεις χωρίς μπάτσους γύρω τους δεν μπορούν να περπατήσουν ούτε μέτρο.

Ακούς πράγματα που σε μια οποιαδήποτε άλλη χώρα στην οποία λειτουργεί έστω στοιχειωδώς η δημοκρατία δεν θα μπορούσαν να συμβούν ή και αν ακόμη συνέβαιναν θα τιμωρούνταν παραδειγματικά.

Κάτσε να δω από τα τελευταία που διάβασα αν θυμάμαι και αν κατάλαβα καλά:

Ε, αφού το είπε ο Γκίκας...

Τη βεβαιότητα πως το 2015 θα είναι έτος ανάπτυξης εξέφρασε ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης, τονίζοντας παράλληλα πως απαιτείται πολιτική σταθερότητα. “Από τον επόμενο χρόνο οι μισθωτοί θα δουν μικροαυξήσεις στις αμοιβές τους και η κατανάλωση θα αυξηθεί. Γι’ αυτό και δεν θέλω πρόωρες εκλογές”, σημείωσε, εννοώντας για να μη χαλάσει το κλίμα. [Πηγή]

Αυτά δήλωσε η νέα μουτράκλα του ΥΠΟΙΚ και με βάζει σε σκέψεις. Αν καθίσεις κι εσύ να θυμηθείς ποιοι έχουν περάσει από το συγκεκριμένο υπουργείο, καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι έχουν μαζέψει οι νταβατζήδες μας σε μια στάνη μια ντουζίνα αιγοπρόβατα και από εκεί διαλέγουν τα γίδια που θα το παίξουν σκύλοι.

Κάνε υπομονή λοιπόν (και μη ζητάς εκλογές γιατί δεν θα πάρεις μικροαύξηση). Σε λίγους μήνες αρχίζει η ανάπτυξις του κυρίου υπουργού. Αν μάλιστα αφαιρέσεις τις ώρες που κοιμάσαι, καθώς και Κυριακές και αργίες που το κωλοβαράς με έναν καφέ στο χέρι, η ανάπτυξις σού ‘ρχεται πιο κοντά.

Και εδώ που τα λέμε πόσο έμεινε; Δύο μήνες; Θες τρεις, να περάσουν και οι γιορτές; Πάμε για Φλεβάρη. Κοίτα να κοιμηθείς πολύ μέχρι τότε, γιατί σε βλέπω κακομοίρη μου να ξυπνάς αχάραγο για τη δουλειά και να αναθεματίζεις την ώρα που σε είχαν 4 χρόνια στην ξεκούραση και δεν το εκμεταλλεύτηκες!

Στο μεταξύ βρε παιδί μου, η ατάκα Γκίκα στο μέγκα κανάλι του αφεντικού, μού ξυπνάει μνήμες. Κάτι μου θυμίζουν όλα αυτά.

Για να ανοίξουμε λοιπόν το κουτάκι με τις μαλακίες:

Κινητή μας "ζωή"

“…στην Ελλάδα ξεπερνούν τα 15 εκατομμύρια συνδέσεις” διάβασα σε άρθρο που κάνει λόγο για το μεγαλύτερο πείραμα στην ιστορία της ανθρωπότητας με περισσότερα από 4 δισεκατομμύρια πειραματόζωα.

Μια χώρα 10 εκατομμυρίων κατοίκων με περισσότερους από τους μισούς να βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας και εκατοντάδες χιλιάδες να φυτοζωούν και να τρέφονται από συσσίτια, διαθέτει 15 εκατ. συνδέσεις κινητής τηλεφωνίας.

"Είναι και τα εταιρικά", θα πει κάποιος. Είναι και τα μωρά, θα του απαντήσω. Και φυσικά δεν θα βγει νόημα. Όταν θεωρούμε απόλυτα φυσιολογικό να έχει κινητό τηλέφωνο ο οιοσδήποτε άνω των 5 ετών, κάπου χάσαμε τη μπάλα. Κάπου λοξοδρομήσαμε και βαδίζουμε στα τυφλά.

Ούτε φυσικά θα ακουστεί τίποτα στα μουμουέ για την συγκεκριμένη έρευνα ή οποιαδήποτε παρόμοια. Οι μισές διαφημίσεις που "παίζουν" ή φιλοξενούν στις σελίδες τους αφορούν πακέτα εταιρειών, νέες συσκευές και αξεσουάρ τους. Ποιος είναι τόσο χαζός να θέλει να χάσει τόσο χοντρό "χαρτί";

Και όταν λέμε "έχει κινητό τηλέφωνο" δεν εννοούμε ότι έχει απλά μια συσκευή. Μιλάμε για 15 εκατομμύρια συνδέσεις, άρα για κινητά που είναι ενεργά. Και αν μέχρι πριν λίγα χρόνια - προ οικονομικής κρίσης δηλαδή - ο γονιός (βλακωδώς) επειδή αγόραζε καινούρια συσκευή έδινε την παλιά στο παιδί του, σήμερα – και στην καρδιά της κρίσης - τα πράγματα έχουν αντιστραφεί. Στα καταστήματα πώλησης ειδών κινητής τηλεφωνίας, θα συναντήσεις σχεδόν αποκλειστικά πιτσιρικάδες. Νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε Γυμνάσιο που κάνει διάλειμμα.

Γελοίες ειδήσεις 43

Ακολουθούν 10 ειδήσεις για γέλια και για κλάματα που κυκλοφόρησαν από 6 έως 26 Οκτωβρίου 2014.

Θα επανέρχομαι όποτε η ειδησεογραφία με προκαλεί.

Κατά αντίστροφη σειρά γελοιότητας έχουμε και λέμε:

Είδηση Νο 10 – και ματόχαντρο να βάλετε

Ομάδα ποδοσφαίρου προσέλαβε υπνωτιστή

Η Πορτουγκέζα που αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία στο πρωτάθλημα Βραζιλίας, δεν έχει κερδίσει κανένα από τα οκτώ τελευταία ματς.

Κι έτσι οι ιθύνοντες της ομάδας αποφάσισαν να αναθέσουν σε υπνωτιστή την ανασύνταξη της ομάδας τους, που κινδυνεύει με νέο υποβιβασμό.

Η ιδέα ανήκει στον προπονητή, Βάγκνερ Μπενάτζι, ο οποίος προσέλαβε τον Όλιμαρ Τέσερ, έναν επιτυχημένο υπνωτιστή, προκειμένου να ανακάμψει ο σύλλογος.

………………………….

Εμείς εδώ έχουμε μείνει πίσω. Όταν η ομάδα δεν τσουλάει αλλάζουμε προπονητή και παίκτες. Άκου να δεις!

Άμα όμως είστε ματιασμένοι σας έχω λύση: Μήπως να μικραίνατε τα τέρματα και να τους κρεμάγατε σκόρδα;

Γλυπτά του Παρθενώνα: Απάντηση σε έναν ηλίθιο

Το βρετανικό περιοδικό Spectator, σε άρθρο που δημοσιεύεται σήμερα, απευθύνεται προς την Αμάλ Αλαμουντίν (ή κυρία Κλούνεϊ) αναφορικά με το πρόσφατο ταξίδι της στη χώρα μας και τις δηλώσεις της. Υπό τον τίτλο “Let’s make a deal, Mrs Clooney” ο αρθρογράφος γράφει μεταξύ άλλων τις κάτωθι αηδίες:

Given the rioting, economic meltdown and general chaos of recent years, it would be easy to think that Greece had more immediate worries than the whereabouts of a set of decorative stones rescued in the early 19th century — with permission from authorities in Athens — to save them from being chiselled away by peasants for -quicklime.

Μετάφραση: Λαμβάνοντας υπόψη την ταραχή, την οικονομική κατάρρευση και το γενικό χάος των τελευταίων ετών, θα ήταν εύκολο να σκεφτεί κανείς ότι η Ελλάδα είχε πιο άμεσες ανησυχίες από την τύχη ενός συνόλου από διακοσμητικές πέτρες που διασώθηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα - με άδεια από τις Αρχές της Αθήνας - για να γλιτώσουν από το να λαξευτούν από  αγρότες για …ασβέστης.

Και συνεχίζει ο ανεκδιήγητος και ανιστόρητος πληρωμένος κονδυλοφόρος με ακόμη χειρότερες σαχλαμάρες:

In the name of European harmony, we would like to propose a compromise: we will return the Elgin Marbles once Greece has repaid the €240 billion of emergency loans made by EU states during the crisis, and honoured all its government bonds.

Μετάφραση: Στο όνομα της ευρωπαϊκής αρμονίας, θα θέλαμε να προτείνουμε μια συμβιβαστική λύση: θα επιστρέψουμε τα Ελγίνεια Μάρμαρα αφότου η Ελλάδα έχει αποπληρώσει τα €240 δισεκατομμύρια των δανείων έκτακτης ανάγκης που έγιναν από τα κράτη της Ε.Ε. κατά τη διάρκεια της κρίσης, και τιμήσει όλα τα κρατικά ομόλογά της.

(Συμπαθάτε με για τα όποια μικρολαθάκια στη μετάφραση. Το νόημα πάντως δεν αλλάζει.)

Ολόκληρο το εμετικό άρθρο [εδώ].

Απαντώντας στον ανεκδιήγητο και ανιστόρητο πληρωμένο κονδυλοφόρο, υποστηρικτή του κλέφτη προγόνου του και των αρχαιοκάπηλων σύγχρονων πολιτικών του - στην προσπάθεια να αποκτήσει η χώρα τους αίγλη, ιστορία και πολιτισμό που δεν έχει - έχουμε και λέμε:

Σατυρίζοντας

 

Στο διαδίκτυο κάνει τις τελευταίες ώρες το παραπάνω αστειάκι που "υπογράφεται" από τον Οδηγητή-ΚΝΕ.

Μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έτυχε να διαβάσω κάπου ότι πρόκειται για προβοκάτσια.

Με δεδομένο ότι δεν είναι και επειδή κι εμένα μου αρέσουν τα αστειάκια, αφιερώνω στον εμπνευστή του αυτό:

Σε καλό σας! Γελάσαμε πάλι.